Nie może być jednak tak, że człowiek w życiu kieruje się tylko i wyłącznie rozumem. Nie można wszystkiego wytłumaczyć za jego pomocą. '' Źródło poznania również od zawsze było tematem sporów filozofów. jedni uznawali tylko i wyłącznie racjonalizm inni irracjonalizm a jeszcze inni empiryzm. Wracając- nie da się ująć rzeczywistości racjonalizmem. Człowiek posiada za dużo danych niewymiernych, nie dostępnych dla ludzkiego umysłu. Sądzę że w kierunku ''nieracjonalnego'' dążenia do poznania- dążymy do sztuki- i to właściwie ona ma wymiar osobistego, nieracjonalnego poznawania TAJNIKÓW ŻYCIA MOŻNA BY POWIEDZIEĆ, ŻE OBCUJĄC ZE SZTUKĄ MAMY OKAZJĘ poznać ''dwoistość'' ludzkiej natury czyli nawiązujemy kontakt z powtarzalnością i niepowtarzalnością naszego gatunku czyli swoją zmiennością i tożsamością. Dlatego nie można pojmować tylko racjonalnie ale tez podejść do tego z empiryzmem. Wtedy te dwie rzeczy razem się połączą tworząc ''złoty środek poznania''- całkowity obraz a nie tylko jego część.