Najbardziej trafnym według mnie porównaniem jest porównanie życia do wędrówki, podróży. Wraz z chwilą narodzin, stajemy na początku jakiejś drogi, na której przebycie mamy cały swój żywot. Nie zawsze przechodzimy przecież przez bajkowy krajobraz. Życie to wędrówka długa i trudna, pełna skomplikowanych często nieoczekiwanych zakrętów i zwrotów akcji. Wszystkie potknięcia jakie człowiek może zaliczyć na drodze, wszystkie dziury w drogach i kamienie na nich mogą symbolizować ludzkie, problemy, zmartwienia, porażki i pułapki zastawione na człowieka przez ''życie''. Możliwe, że przez tą drogie jest nam dane przejść tylko raz. Zapewne tez nie warto się oglądać za siebie na przebyta już droga. Warunkiem jednak osiągnięcia dobrej podróży jest odpowiednie przygotowanie się do niej. Nikt przecież nie wyjedzie w góry, (mając na celu piesze wędrówki) bez odpowiednich butów i ubrań. Tak samo i my - pamiętajmy o tym aby być przygotowanym na zmienna, burzliwą życiową pogodę. Bo często nasze prognozy na nie się nie sprawdzają.