Człowiek baroku w życiu widzi tylko ulotną chwilę, jego marność, coś co szybko mija co szybko się kończy. Ciągle pamięta o śmierci, która jest dla niego przestrogą i obawą. W sztuce baroku dominują właśnie motywy wanitatywne czyli ''marne''. Popularne było też hasło ''marność nad marnościami i wszystko marność'. Na obrazach można było, często zobaczyć ''martwą naturę'', motyle- symbol, krótkiego życia, instrumenty (dźwięk, który wydobywa się z nich trwa tylko krótką chwilę), muszelki- symbol wykruszonego się życia, martwości. W obrazach przedstawiano nawet personifikację samej śmierci. Weźmy no ''taniec śmierci'' który pokazuje przedstawicieli różnych stanów, społecznych ''tańczących'' ze śmiercią. Dlatego ludzie baroku starali się jednocześnie cieszyć cieszyli się z krótkiego życia pamiętając również o przestrzeganiu zasad religijnych. Wiedzieli, że może spotkać ich śmierć, która dotyka, każdego niewiadomo w jakim momencie, każdego nie zależnie od wieku, płci, zamożności i klasy społecznej...